یوسی یهوشواع تحلیلگر امور نظامی واینت و عاموس هارئیل تحلیلگر روزنامه هاآرتص طی مقالاتی از مبالغه سرویسهای امنیتی درباره افزایش تنشهای امنیتی بهویژه درباره واقعه بنی باراک و سخنان کوخاوی درباره ناکام کردن 10 عملیات قطعی، ابراز نگرانی کرده و از آن انتقاد نمودند. یهوشواع نوشته است: ارتش، شاباک و پلیس برای توجیه اشتباهات خود و اثبات کارآمدیشان، با اطلاعاتشان حالت خفگی به مردم میدهند و باعث تحریک ترس مردم میشوند. این اظهارات باعث احساس امنیت نمیشود بلکه ناامنی و خشم مردمی نسبت به نهادهای امنیتی را افزایش داده و به مثابه هشدارهایی روزانه برای مردم است. هارئیل نیز با اشاره به تهدیدهای شاباک درباره حمایت دهها تن از افراد عرب 48 از داعش و دستگیری تعدادی در این رابطه و نیز بستن درزهای دیوار حائل در برابر فلسطینیها برای ممانعت از نفوذ آنان، بیانگر این موضوع است که ارتش، بیش از 10 سال است که از این رخنههای دیوار حائل آگاه بوده و به خاطر ملاحظات سیاسی داخلی و خارجی، در برابرشان اهمال میکرده است. + نوشته شده در  شنبه ۱۱ شهریور ۱۴۰۲ساعت 18:43&nbsp توسط علي  | 

خب، پس یکی اینکه آمریکا مجبور میشود دست و پایش را از جهان جمع کند. الان آمریکاییها در بسیاری از مناطق دنیا پایگاه دارند؛ در منطقهی ما، در اروپا، در آسیا، پایگاههای نظامی با جمعیّتهای زیاد، پولش را هم از خود آن کشور بیچارهای که در آنجا پایگاه هست میگیرند؛ هزینههایش را او باید تأمین کند و آمریکاییها بخورند و آقایی کنند! این دیگر تمام میشود؛ دست و پای آمریکا از حضور در سراسر جهان جمع خواهد شد. این، آن خطّ اصلی اوّل، از خطوط اساسی نظم جدید آیندهی جهان.خطّ اساسی دوّم؛ انتقال قدرت سیاسی و اقتصادی و فرهنگی و حتّی علمی، از غرب به آسیا. امروز قدرتهای غربی هم اقتدار سیاسی دارند، هم اقتدار علمی دارند، هم اقتدار فرهنگی دارند، هم اقتدار اقتصادی دارند؛ یعنی خیلی چیزها دارند، البتّه تعبیر درستترش این است که بگوییم داشتند، و دارند آرامآرام از دست میدهند؛ ولی خب [اینها را] سالها داشتند دیگر؛ دو سه قرن غربیها این جوری عمل کردند. در این نظم جدید، این حالت از غرب به آسیا منتقل خواهد شد. آسیا خواهد شد مرکز دانش، مرکز اقتصاد، مرکز قدرت سیاسی، مرکز قدرت نظامی؛ ما در آسیاییم. خب این هم نقطهی بعدی.نقطهی سوّم، [یعنی] آن خطّ اساسی سوّم: فکر مقاومت و جبههی مقاومت در مقابل زورگویی گسترش خواهد یافت، که مبتکرش جمهوری اسلامی است. چون اروپاییها از وقتی که انقلاب صنعتی شد و جلو افتادند و استعمار را شروع کردند، مردم دنیا را و کشورهای دنیا را عادت دادند به اینکه سلطهپذیری و سلطهجویی دو حصّهی(۲۳) متقابل حتمی دنیا است؛ یعنی دنیا تقسیم میشود به دولتهای سلطهگر، و قدرتها و دولتها و کشورهای سلطهپذیر؛ این [وضع ] بوده و این نظام سلطه چند قرن ادامه پیدا کرده. همه قبول داشتند که بایستی سلطهی قدرتهای